واقعه مدرسه فیضیه

کد خبر: ۹۳۵۷

تاریخ: ۲۰ آبان ۱۳۹۷ - ۱۶:۲۶

شاه در مورد آمادگی جامعه ایران برای انجام اصلاحات امریکا به مقامات واشنگتن اطمینان داده بود و نام اصلاحات را انقلاب سفید نهاده بود. مخالفت علما برای وی بسیار گران می آمد.تبلیغات وسیعی علیه روحانیت و امام خمینی آغاز شد. شاه تصمیم به سرکوبی قیام داشت. روز دوم فروردین 1342 که مصادف با شهادت حضرت امام جعفر صادق (ع) بود مأمورین مسلح رژیم با لباس مبدل اجتماع طلاب علوم دینی در مدرسه فیضیه را بر هم زدند و متعاقب آن نیروهای پلیس با سلاح گرم، وحشیانه به مدرسه فیضیه یورش بردند و به کشتار و جرح طلاب پرداختند. همزمان مدرسه دینی طالبیه تبریز نیز مورد هجوم مأمورین دولتی قرار گرفت. در پی این حوادث، منزل امام خمینی در قم هر روز شاهد حضور گروه های زیادی از نیروهای انقلابی و مردم خشمگینی بود که برای ابراز همدردی و حمایت علما و دیدن آثار جنایت رژیم به قم می آمدند.

حضرت امام در روز 13 فروردین 1342 اعلامیه معروف خود راتحت عنوان «شاه دوستی یعنی غارتگری» منتشر ساخت. در این اعلامیه که یکی از تندترین بیانیه های سیاسی امام خمینی است، رژیم شاه به محاکمه کشیده شده و در پایان آن تأکید شده بود که در این شرایط تقیه حرام است و اظهار حقایق واجب (ولو بلغ ما بلغ).

شاه بر انجام اصلاحات مورد نظر امریکا اصرار می ورزید و امام خمینی بر آگاه کردن مردم و قیام آنان در برابر دخالت های امریکا و خیانت های شاه پافشاری داشت.

پیام به علمای تهران (استیضاح اسد الله علم)

‏‏پیام‏

‏‏زمان: 13 فروردین 1342 / 7 ذی القعده 1382‏

‏‏مکان: قم‏

‏‏موضوع: ‏‏استیضاح اسدالله عَلم (نخست وزیر وقت)‏

‏‏مناسبت: ‏‏تهاجم عوامل رژیم شاه به مدرسۀ فیضیه و ضرب و جرح مردم و طلاب‏

‏‏مخاطب: ‏‏علمای تهران‏

‏‏بسم الله الرحمن الرحیم‏

‏‏إِنَّالله ِِ و إِنَّا إِلَیهِ راجِعُونَ‏

‏‏به وسیلۀ حضرت حجت الاسلام آقای حاج سید اصغر خوئی ـ دامت افاضاته‏

‏‏خدمت ذی شرافت حضرات علمای اعلام و حجج اسلام تهران ـ دامت برکاتهم‏

‏‏     تلگراف محترم برای تسلیت در فاجعۀ عظیم وارده بر اسلام و مسلمین موجب تشکر‏‎ ‎‏گردید.‏

‏‏     حملۀ کماندوها و مأمورین انتظامیِ دولت با لباس مبدل و به معیت و پشتیبانی پاسبانها‏‎ ‎‏به مرکز روحانیت خاطرات مغول را تجدید کرد. با این تفاوت که آنها به مملکت اجنبی‏‎ ‎‏حمله کردند، و اینها به ملت مسلمان خود. و روحانیون و طلاب بی پناه. در روز وفات امام‏‎ ‎‏صادق ـ علیه السلام ـ با شعار «جاوید شاه» به مرکز امام صادق و به اولاد جسمانی و‏‎ ‎‏روحانی آن بزرگوار حملۀ ناگهانی کردند؛ و در ظرف یکی دو ساعت تمام مدرسه‏‎ ‎‏فیضیه، دانشگاه امام زمان ـ صلوات الله و سلامه علیه ـ را با وضع فجیعی، در محضر قریب‏‎ ‎‏بیست هزار مسلمان، غارت نمودند؛ و دربهای تمام حجرات و شیشه ها را شکستند.‏‎ ‎‏طلاب از ترس جان، خود را از پشت بامها به زمین افکندند. دستها و سرها شکسته شد.‏‎ ‎‏عمامۀ طلاب و ساداتِ ذریۀ پیغمبر را جمع نموده آتش زدند؛ بچه های شانزده ـ هفده‏‎ ‎‏ساله را از پشت بام پرت کردند؛ کتابها و قرآنها را ـ چنانکه گفته شده ـ پاره کردند.‏

‏‏     اکنون روحانیون و طلاب در این شهر مذهبی تأمین جانی ندارند. اطراف منازل علما‏ و مراجع محصور کارآگاه و گاهی کماندو و مأمورین شهربانی است. مأمورین تهدید‏‎ ‎‏می کنند که سایر مدارس را نیز به صورت فیضیه درمی آوریم. طلاب محترم از ترس‏‎ ‎‏مأمورین لباسهای روحانیت را تبدیل نموده اند. دستور داده اند که طلاب را به اتوبوس و‏‎ ‎‏تاکسی سوار نکنند. در مجامع عمومی مأمورین به روحانیون ـ عموماً ـ و به بعضی‏‎ ‎‏افراد ـ به اسم ـ ناسزا می گویند و فحشهای بسیار رکیک می دهند. شبها پاسبانها ورقه های‏‎ ‎‏فجیع با امضای مجهول پخش می کنند. اینان با شعار «شاه دوستی» به مقدسات مذهبی‏‎ ‎‏اهانت می کنند. «شاه دوستی» یعنی غارتگری، هتک اسلام، تجاوز به حقوق مسلمین، و‏‎ ‎‏تجاوز به مراکز علم و دانش؛ «شاه دوستی» یعنی ضربه زدن به پیکر قرآن و اسلام،‏‎ ‎‏سوزاندن نشانه های اسلام و محو آثار اسلامیت؛ «شاه دوستی» یعنی کوبیدن روحانیت و‏‎ ‎‏اضمحلال آثار رسالت.‏

‏‏     حضرات آقایان توجه دارند اصول اسلام در معرض خطر است. قرآن و مذهب در‏‎ ‎‏مخاطره است. با این احتمال، تقیه حرام است؛ و اظهار حقایق، واجب «وَلو بَلَغَ مَا بَلَغَ».‏

‏‏     اکنون که مرجع صلاحیتداری برای شکایت در ایران نیست و ادارۀ این مملکت‏‎ ‎‏به طور جنون آمیز در جریان است، من به نام ملت از آقای عَلم، شاغل نخست وزیری،‏‎ ‎‏استیضاح می کنم: با چه مجوز قانونی در دو ماه قبل حمله به بازار تهران گردید، و علمای‏‎ ‎‏اعلام و سایر مسلمین را مصدوم و مضروب نمودید؟ با چه مجوز علما و سایر طبقات را‏‎ ‎‏به حبس کشیدید که جمع کثیری در حبس به سر می برند؟ با چه مجوزی بودجۀ مملکت‏‎ ‎‏را خرج رفراندم معلوم الحال کردید؟ در صورتی که رفراندم از شخص شاه‏‎ ‎‏بود ـ و بحمدالله ایشان از غنی ترین افراد بشر هستند ـ با چه مجوز مأمورین دولت را که‏‎ ‎‏از بودجۀ ملت حقوق می گیرند برای رفراندم شخصی التزاماً به خدمت واداشتند؟ با چه‏‎ ‎‏مجوزی در دو ماه قبل بازار قم را غارت کردید، و به مدرسۀ فیضیه تجاوز نمودید و‏‎ ‎‏طلاب را کتک زده و آنها را به حبس کشیدید؟ با چه مجوز در روز وفات امام‏‎ ‎‏صادق ـ سلام الله علیه ـ کماندوها و مأمورین انتظامی را با لباس مبدل و حال غیرعادی به‏‎ ‎‏مدرسۀ فیضیه فرستاده و این همه فجایع را انجام دادید؟‏

‏من اکنون قلب خود را برای سرنیزه های مأمورین شما حاضر کردم، ولی برای قبول‏‎ ‎‏زورگوییها و خضوع در مقابل جباریهای شما حاضر نخواهم کرد. من به خواست خدا‏‎ ‎‏احکام خدا را در هر موقع مناسبی بیان خواهم کرد؛ و تا قلم در دست دارم کارهای‏‎ ‎‏مخالف مصالح مملکت را برملا می کنم. اکنون یک چشم مسلمین بر دنیای خود، و چشم‏‎ ‎‏دیگرشان بر دین خود گریان است. و حکومت چند ماهۀ شما با کارهایی که می کنید‏‎ ‎‏اقتصاد، زراعت، صنعت، فرهنگ، و دیانت مملکت را به خطر انداخته، و مملکت از هر‏‎ ‎‏جهت در شُرف سقوط است. خداوند تعالی اسلام و مسلمین را در پناه خود و قرآن حفظ‏‎ ‎‏فرماید.‏

‏‏روح الله الموسوی الخمینی