حمایت قدرتهای بزرگ از صدام در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران

کد خبر: ۹۳۶۸

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۳۹۷ - ۰۸:۴۵

حمایت های قدرت های بزرگ از صدام در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در روند شرایط جبهه‏ های جنگ که به سرعت به نفع سپاه اسلام جریان داشت تغییری ایجاد نکرد. همزمان با تشدید بمباران مناطق مسکونی و شلیک موشک ها، امریکا ناگزیر از دخالت مستقیم شد. ناوهای جنگی فرانسه، انگلیس، امریکا و روسیه به آب های خلیج فارس وارد شدند. امریکا که تنها راه باقیمانده را بین ‏المللی کردن بحران جنگ و درگیر ساختن مستقیم کشورهای دیگر می‏ دانست، جنگ موسوم به جنگ نفتکشها را آغاز کردند. مأموریت نیروهای اعزامی، جلوگیری از صدور نفت ایران و توقف و بازرسی کشتی های تجاری و جلوگیری از صدور کالاهای اساسی به جمهوری اسلامی بود. در این ماجرا کشتی های متعدد تجاری و حامل نفت ایران مورد حملۀ موشک ها و بمباران های هوایی قرار گرفت و چاه های نفت متعلق به ایران در آب های ساحلی خلیج فارس به آتش کشیده شد. امریکا در آخرین اقدام تجاوزکارانه‏ اش دست به جنایتی هولناک زد و هواپیمای مسافربری ‏ایرباس جمهوری اسلامی (پرواز 655) حامل 290 زن و کودک و مرد مسافر را در 12 تیرماه 1367 بر فراز خلیج فارس با شلیک دو فروند موشک از ناو هواپیمابر وینسنس سرنگون و کلیۀ مسافرین آن را قتل عام کرد و دنیای زور و بیگانه از حقیقت و راستی بر این جنایت چشم پوشید چرا که در مورد مردمی اتفاق افتاده بود که اسلام را فریاد می‏ کردند و این در نگاه غربیه ای متمدن گناهی است نابخشودنی!

صدام کارنامه جرایمش را در جنگ تحمیلی با جنایتی هولناک تر که در تاریخ بشر با چنین ابعادی سابقه ندارد به پایان رسانید: بمباران شیمیایی شهر عراقی حلبچه و خفه ‏شدن دردناک بیش از پنج هزار شهروند بی‏ دفاع که اکثر آنها را کودکان و سالخوردگان تشکیل می‏ دادند. سازمان ملل و شورای امنیت در مقابل این فاجعه نیز مسئولیتی احساس نکردند! لشکرکشی غربی ها به خلیج فارس و آنچه که در ماه های آخر جنگ هشت ساله اتفاق افتاد همه به خاطر آن بود که اینک سپاه اسلام در موضعی کاملاً برتر قرار گرفته و دشمن را در اکثریت مناطق اشغال‏ شده به پشت مرزهایش فراری داده بود و می ‏رفت تا اساس فتنه را از منطقه برکند.

سقوط صدام به دست سپاه اسلام کوس شکست چندین قدرت بزرگ جهان را در مقابله با انقلاب اسلامی به صدا درمی‏ آورد. اینک برخلاف گذشته همۀ تلاش های امریکا و شورای امنیت بر مسدود کردن راه پیشروی رزمندگان ایرانی و جلوگیری از سقوط صدام متمرکز شده بود.