نگاه امام خمینی(س) به قانون و قانون‌گرایی و التزام عملی به قانون از مهمترین وجوه اندیشه سیاسی ایشان است. در منظر امام خمینی(س) معیار همه چیز قانون است و حرف آخر را در همه امور قانون می‌زند و همه در برابر قانون برابرند و جز با تحقق قانون سعادت فرد و جامعه تامین نمی‌شود و اسلام دین قانون است و حکومت در اسلام حکومت قانون؛ از این رو قانون در اندیشه سیاسی امام خمینی(س) والاترین جایگاه را دارد.
به گزارش پايگاه اطلاع رساني آستان،در قانون اساسی جمهوری اسلامی هم که مورد تایید امام می‌باشد، به کرات به ویژه در اصول ۴، ۶، ۲۲، ۲۴، ۲۵، ۳۲، ۳۳، ۳۴، ۳۶، ۳۷، ۳۸ و ۳۹ به مرجعیت قانون اساسی و سایر قوانین موضوعه به صراحت تاکید شده است.
با مراجعه به نظرات حضرت امام(س) در مورد قانون و ضرورت قانونمندی و قانون‌گرایی و قانون‌مداری و همچنین پیامد‌های تخلف از قانون به جایگاه کلیدی و اساسی قانون در نظام اسلامی ایران، و فصل الخطاب بودن آن و حاکمیت قانون در این نظام، پی می‌بریم. چند نمونه از بیانات امام خمینی در این زمینه به شرح زیر است:
۱.«ما می‌‏خواهیم یک حکومتی باشد مثل حکومت اسلام که غیر از قانون هیچ چیز حکومت نکند، هیچ؛ قانون فقط حکومت بکند». [صحیفه امام؛ ج‏۴، ص۴۰۷]
۲.«در اسلام همه کس حتی پیامبر عظیم الشان- صلی‌الله علیه و آله- در مقابل قانون، بی‌‏امتیاز در یک صف هستند و احکام قرآن و اسلام بر همه جاری است، و شرف و ارزش انسان‌ها در تبعیت از قانون است که همان تقواست و متخلف از قانون مجرم و قابل تعقیب است». [صحیفه امام؛ ج‏۱۴، ص۲۲۱]
۳.«در کشوری که قانون حکومت نکند، خصوصاً، قانونی که قانون اسلام است، این کشور را نمی‌‏توانیم اسلامی حساب کنیم. کسانی که با قانون مخالفت می‌‏کنند اینها با اسلام مخالفت می‌‏کنند. کسانی که با مصوبات مجلس بعد از اینکه شورای نگهبان نظر خودش را داد باز مخالفت می‌‏کنند، اینها دانسته یا ندانسته با اسلام مخالفت می‌‏کنند. اگر همه اشخاصی که در کشورمان هستند و همه گروه‌هایی که در کشور هستند و همه نهادهایی که در سرتاسر کشور هستند به قانون خاضع بشویم و قانون را محترم بشمریم، هیچ اختلافی پیش نخواهد آمد». [صحیفه امام؛ ج‏۱۴، ص۴۱۴]
۴. در اسلام قانون حکومت می‌‏کند. پیغمبر اکرم هم تابع قانون بود، تابعِ قانون الهی، نمی‌‏توانست تخلف بکند». [صحیفه امام؛ ج‏۱۰، ص۳۱۰]
۵.«نباید چنانچه یک‏ قانونی بر خلاف نظر من بود، من بیایم بیرون و هیاهو کنم که من این قانون را قبول ندارم، این قانون خوب قانونی نیست. قانون خوب است، شماها باید خودتان را تطبیق بدهید با قانون، نه قانون [خودش را] با شما تطبیق بدهد. اگر قانون بنا باشد که خودش را تطبیق بدهد با یک گروه، تطبیق بدهد با یک جمعیت، تطبیق بدهد با یک شخص، این قانون نیست. قانون در راس واقع شده است و همه افراد هر کشوری باید خودشان را با آن تطبیق بدهند. اگر قانون بر خلاف خودشان هم حکمی کرد، باید خودشان را در مقابل قانون تسلیم کنند، آن وقت است که کشور کشور قانون می‌‏شود». [صحیفه امام، ج‏۱۴، ص: ۴۱۴]
منبع: جمهوري اسلامي