31 خرداد سال ۱۳۷۶ عالم بزرگوار و فقيه جليل، آيت ‏اللَّه “سيدمحمدباقر سلطاني طباطبايي بروجردی” در سن ۸۵ سالگی رحلت كرد.

 

به گزارش خبرنگار آستان، آيت ‏اللَّه سيدمحمدباقر سلطاني طباطبايي بروجردي فرزند آيت ‏اللَّه سيدعلي‏اصغر سلطان العلماء بروجردي از علما و بزرگان آن شهر، در سال ۱۲۹۱ ش (۱۳۳۳ ق) در بروجرد به دنيا آمد.

 

وي پس از پشت سر گذاشتن مقدمات علوم در زادگاهش، راهي قم شد و از محضر استادان بزرگي همچون حضرات آيات سيد محمدتقي خوانساري، محمد فيض قمي و محمد علي اراكي استفاده كرد.

 

آيت‏اللَّه سلطاني سپس عازم نجف اشرف شد و در حلقه درس آيات عظام سيد ابوالحسن اصفهاني و آقاضياءالدين عراقي شركت نمود و به مدارج والاي علمي دست يافت.

 

اين عالم رباني پس از آن مدتي در مشهد و در نهايت در قم سكني گزيد و به تدريس فقه و اصول مشغول شد، آيت‏اللَّه سلطاني در اين سال‏ها همزمان با تدريس، در دروس فقه و اصول آيت‏اللَّه بروجردي و درس معقولِ آيت‏اللَّه شاه آبادي شركت مي‏جست و در اين علوم به مدارج بالايي دست يافت.

 

آيت‏اللَّه سلطاني از آن پس يكسره به تدريس و تاليف همت گماشت و شاگردان فاضلي در حوزه علميه قم پرورش داد، همچنين از اين عالم برجسته آثاري از جمله استصحاب، الفوائد الفاطميه و رساله‏اي در شرح منظومه ميرزا محمد تنكابني بر جاي مانده است.

 

آيت‏اللَّه سلطاني، دوستي ديرينه‏ اي با حضرت امام خميني(س) داشته و مرحوم حاج احمد خميني نيز داماد ايشان بود.

 

معظم له در دوره اول مجلس خبرگان قانون اساسي نيز حضور داشت و سرانجام اين فقيه اصولي و مدرس برجسته حوزه علميه قم، در سي و يكم خرداد ۱۳۷۶ ش برابر با پانزدهم صفر ۱۴۱۸ ق در ۸۵ سالگي بدرود حيات گفت و در جوار مرقد مطهر حضرت امام خميني(س)، به خاك سپرده شد.